«Συμπέρασμα Ένα»

Την μέλλουσα κρίση μάς παρουσιάζει σήμερα η Ευαγγελική μας περικοπή, αγαπητοί μου εν Χριστώ αδελφοί, τρίτη Κυριακή της ευλογημένης περιόδου του Τριωδίου.

Η μέλλουσα κρίση ή αλλιώς η δευτέρα και ένδοξη παρουσία του Κυρίου μας είναι αυτή που θα πρέπει να μας απασχολεί σοβαρά στην επίγειο πορεία μας, γιατί όλοι, αργά ή γρήγορα, θα βρεθούμε μπροστά στον θρόνο του Χριστού, δίνοντας λόγο για ό,τι πράξαμε, και ειδικά εμείς οι χριστιανοί που ξέρουμε, γνωρίζουμε την αλήθεια της πίστεώς μας. 

Μας λέει ο Χριστός πως θα ξεχωρίσει τους μεν δίκαιους, τα πρόβατα, από τους αδίκους, που τους παρομοιάζει με ερίφια, με κατσίκια.

Τα πρόβατα είναι ευλογημένα ζώα, διότι μας δηλώνουν την αγαθότητα, την αγάπη και την ενότητα, που ο ίδιος ο Κύριος μας μάς προέβαλε.

Αν τα βάλουμε μαζί να φάνε, το ένα δέχεται το άλλο, με όλα τα παραπάνω συναισθήματα, και συνυπάρχουν, ενώ τα κατσικάκια δεν δέχονται να μοιραστούν την κοινή τράπεζα.

Άλλωστε, έτσι μας παρουσιάστηκε και ο ίδιος, ως ο αμνός του Θεού, εκείνος που πήρε πάνω Του τις αμαρτίες μας και, με το ίδιο Του το αίμα, τις ξέπλυνε, για να μας ξανανοίξει τις πύλες της αιωνιότητας και της ζωής μαζί Του.

Έπειτα, μας αναλύει το παραπάνω παράδειγμα αναφορικά με τις μεταξύ μας σχέσεις, τις σχέσεις δηλαδή των ανθρώπων με τον συνάνθρωπο, με τον πλησίον.

Όταν στο πρόσωπο του κάθε αδελφού μας μπορούμε να δούμε τον ίδιο τον Θεό, τότε πρέπει να του φερθούμε αναλόγως και όχι να κοιτάμε μόνο την ικανοποίηση του «εγώ» μας.

Για τον Χριστό σημασία δεν έχει το «εγώ» αλλά το «εμείς». «Είδες τον αδελφόν σου; Είδες Κύριον τον Θεόν σου», αυτό μας εξηγεί τα πάντα, μη μπορώντας να προβάλουμε καμία δικαιολογία, για την σκληροκαρδία μας, που πολλές φορές μας κάνει υποχείρια του διαβόλου.

Όταν φερόμαστε στους αδελφούς μας άσχημα και μη αγαπητικά, τότε είναι σίγουρο πως ούτε στον Θεό θα μπορέσουμε να φερθούμε, όπως του αρμόζει.

Όταν απρεπώς συμπεριφερόμαστε στον συνάνθρωπο και θεωρούμε πως τιμούμε τον Χριστό, τότε σίγουρα κάτι δεν πάει καλά, και η σχέση μας μαζί Του βαδίζει σε λάθος πορεία.

Αδελφοί μου, το συμπέρασμα είναι ένα και από αυτό θα καταλάβουμε πολλά, ο καθένας για τον εαυτό του.

Δεν θα πρέπει να φοβόμαστε την κρίση του Θεού, απλά να την ποθούμε και να προετοιμαζόμαστε.

Είναι πολύ απλά τα πράγματα. Ξέρουμε τι Θεό έχουμε και πιστεύουμε.

Τον είδαμε να συγχωρεί και να θεραπεύει αμαρτωλούς, να συμπονεί αυτούς που τον σταυρώσανε και να τους δικαιολογεί λέγοντας «Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι», την ώρα που αδίκως ο δίκαιος πέθαινε για εμάς.

Είμαστε τυχεροί που Εκείνος θα μας κρίνει και όχι οι άνθρωποι, διότι από Αυτόν θα δούμε έλεος, ενώ από ανθρώπους-κριτές όλοι θα ήμασταν καταδικασμένοι.

Ας κοιτάξουμε να προετοιμαζόμαστε καθημερινά, στο παρόν, διότι το παρελθόν πέρασε ανεπιστρεπτί, το μέλλον άγνωστο για τον καθένα μας, ενώ σήμερα η μετάνοιά μας γίνεται ανοιχτό εισιτήριο, οποιαδήποτε στιγμή χρειαστεί να παραδώσουμε την ψυχή μας στα χέρια Εκείνου, που σίγουρα μας αγαπά περισσότερο απ’ ό,τι εμείς Τον αγαπάμε και θα μας κρίνει με βάση την προσπάθεια και τον αγώνα μας, παρά το οποιοδήποτε αποτέλεσμα.

Άλλωστε αυτό που πρέπει πρωταρχικά να έχουμε στο μυαλό μας είναι ότι «ου γαρ ἐχομεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητουμεν», ότι δεν έχουμε εδώ στη γη μόνιμη πόλη, πατρίδα, αλλά αναζητούμε εκείνη που πρόκειται να έρθει, τη μέλλουσα.

Πρεσβυτέρου Νικολάου Γονιδάκη

Πηγή: romfea.gr